Türkçe Hikaye Yazma Ödevi 2

Türkçe Hikaye Yazma Ödevi 2

Herkese iyi günler dileriz.Daha önceden “Alinin Babalığı” adlı hikayesini paylaşan arkadaşımız bu sefer yeni bir hikayesini bizlere yolladı ve paylaşmamızı istedi.Bizler de sizler için arkadaşımızın adına “Emre’nin yaşı kaçtı ki…” adlı hikayemizi paylaşıyoruz.İyi okumalar dileriz.

Emre’nin Yaşı Kaçtı Ki…

Emre lise 2’ye giden bir gençti.3 kardeşten en küçüğü olmasına rağmen en merhametlisi de oydu.Çünkü ailesine ve abilerine yük olmamak için okula her gün yarım saat yürüyerek giderdi.Sırf 1 lira minibüs parası vermemek için, sırf ailesine ve abilerine yük olmamak için.Bu yüzden her gün akşam saat 9-10 civarı yatıp sabah namazı vaktinde kalkıyordu.Sonrasında annesinin uykusunu bölmeden kendi başına kahvaltısını hazırlıyor ve erkenden okulun yollarını tutuyordu.

Bu Emre nasıl böyle bir çocuk olabildi.Nasıl bu kadar düşünceli olabildi.Kimin etkisi vardı acaba.Annesinin etkisi olabilir miydi? Elbette annesiydi. Çünkü abilerinin hayırsız olduğu bir ailedeki en değerli varlığın her gün ağlaması kendisini içten içe karartmıştı, kendisini yaşıtlarından oldukça olgunlaştırmıştı…

Emre’nin öz mü öz abileri, kısa ve öz hayırsızdı.Neler yapmıyorlardı ki.Hiç bir zaman annelerinin ve babalarının sözlerini dinlemiyorlardı.Sürekli aileye masraf oluyorlardı.Hiç üretken değillerdi hep harcama peşindelerdi.Her gün kumar,içki vb. mekanlarda takılıyorlardı.Tabiri caizse alemlerde takılıyorlardı.Buna da anneleri oldukça üzülüyordu ve her gün ağlıyordu.Üstelik kocasının kendisini aldattığını bilmeyen bir annesi vardı Emre’nin.Bunu öğrense acaba ne olurdu? İntihar mı ederdi? Ama Emre ne olacaktı o zaman.Sırf onun için etmezdi belki de.Bu durumu sadece iki kişi biliyordu.Emre’nin babası ve kendisi.

Bu nasıl bir çocuktu.Nasıl bir kişilikti.O kadar ağırlığı 15 yaşındaki o bedeni taşıyabilir miydi.Evet taşırdı taşıyordu da.Annesi için elinden ne gelirse yapmalıydı.Çünkü onu tek üzmeyen,onu tek anlayan oydu.Annesini hayata bir tek o bağlayabilirdi.

Herşeye katlanan Emre hayatına kaldığı yerden devam ediyordu.Babası bir taraftan,abileri bir taraftan ve annesinin üzülmeleri bir taraftan hayatına devam ediyordu.Bir gün okula giderken giymeye çorap bulamadı.Sadece mor renkli bir çorap vardı çekmecede.Tek onu giyebilirdi yada çıplak ayakla ayakkabı giyecekti.Ama çıplak da giyemezdi ki çünkü ayaklarını çok sıkan bir ayakkabısı vardı.En azından kesin çorap giymeliydi ki acısını dindirsin.

Hal böyle olunca mor renkli çorabı mecburiyetten giymek zorunda kaldı.O gün de matematik sınavı vardı.Sınava da çok çalışmıştı.Fakat ne olsa beğenirsiniz.Okulda 2. ders bitimindeki tenefüste sınıfındaki bir kız onunla dalga geçti.”Aa mor renkli çorap mı o.” dedi kendisine.Sınıfta bir sessizlik oldu.Çok utanmıştı çaresizce sessiz kaldı bir şey diyemedi.Onca yaşadığı şeylerden sonra bu dalga geçme ona vız gelirdi.Ama o çok üzülmüştü.Böyle bir şeyi bir insan nasıl söyleyebilir.Onu söyleyen kız insan mıydı acaba?

Ardından 3. ders saatinde matematik sınavı olacaktı ki o dalga geçilmeden sonra sanki tüm formülleri unutmuştu.Sınava girdi ve hayatının en kötü sınavını geçirdi.Sonrasında okuldan çıktı yine eve yürüyordu.Yine aynı gün minibüste bu sefer başka bir kız onu yürürken gördü.Kız minibüsün camını açıp “Emre hayırdır neden yürüyorsun yoksa paran mı bitti.Ayy yazık” diyerek alay etti ve yanındaki diğer arkadaşlarıyla birlikte kahkaha atarak minibüsle uzaklaştılar.Yine aldırış etmeyen Emre evine gitti.O gün nasıl bir gündü öyle.Herkes Emre’yle dalga geçer olmuştu.

Artık olanlara dayanamayan Emre eve geldi ve annesiyle birlikte hüngür hüngür ağlamaya başladı.O ağlama tüm yaşanmışların ağlamasıydı.Hayatı boyunca çektikleri çilelerin ağlamasıydı.

Aradan günler,haftalar geçti.Emre’nin abileri her zamanki gibi mahallelerinde olaylar çıkartmaya devam ediyordu.Bir hafta sonu Emre ve arkadaşları sokaklarında futbol maçı yapıyorlardı.Sonrasında yanlarından Emre’nin abileri geçti.Abileri yine her zamanki gibi sarhoşlardı.Kafaları estiği gibi davranıyorlardı.Emre’nin Ahmet adındaki arkadaşı tam kalede topu kurtaracakken Emre’nin en büyük abisinin saldırısına uğruyor ve göğsünden bıçaklanıyor.Sonrasında Emre’nin abileri olay yerinden kaçıyor.Bunu gören Emre ne yapacağını şaşırıyor adeta şok oluyor bir yandan öz abileri bir yandan ise en yakın arkadaşı.Orada bir karar veriyor Emre.Bıçağı eline alıyor ve en yakın arkadaşını kendisi bıçaklamış gibi yapıyor ve sonradan olay yerine gelen polise hiç tereddüt etmeden teslim oluyor.Ahmet ölüyor ve Emre’ye 40 yıl hapis cezası veriliyor.

Bu olaydan sonra abileri dönüş yapıyor.İkisi de hatasını anlıyor ve ailesine yaşattıkları için pişman oluyorlar.Büyük abisi Ahmet’i kendi öldürdüğünü itiraf etmek için karakola gidiyor.Herşeyi anlatıyor ama nafile.Elinde bir kanıt olmadığı için Emre yine içerde kalıyor.

Emre’nin babası da birlikte olduğu diğer kadını Emre için bırakıyor ve o da pişman oluyor.Ailesine geri dönüyor.Annesi Emre için ne kadar üzülse de abilerinin geri dönüşü için çok seviniyor.Kocasının durumunu zaten bilmiyordu.

Emre’nin yaşı kaçtı ki? 15 miydi yoksa 55 miydi.Hapisten çıktığı zaman 55 yaşında olan Emre lise 2’ye giderken de aslında 55 yaşındaydı.O hiçbir zaman 15 yaşında olmadı.Zaten Emre’nin yaşadıklarını kim yaşasa ben 15 yaşındayım demezdi.O her zaman olgundu.O hapse girmeden önce de 55 yaşındaydı hapisten çıktıktan sonra da…

Evet size soruyoruz, Emre’nin yaşı kaçtı ki…

Hikayemizi okuduğunuz için teşekkür ederiz.Umarız faydalı olur.Allah herkese Emre gibi hayırlı evlatlar nasip etsin.Amin.


---Bizlere Destek Olmak İçin Aşağıdan Yorum Yazmayı ve Yazılarımızı Sosyal Medyada Paylaşmayı Unutmayınız---
admin

Merhabalar sitemizde sizler için birbirinden kaliteli paylaşımlar yapmaktayız.Her konuda bilgili editör arkadaşlarımızla sizlere faydalı ve eğitici makaleler paylaşmaktayız.Ders notları,seo,oyun,dini bilgiler vb. tüm alanda sizler için en iyi içerikleri üretmekteyiz.Bizleri takip ettiğiniz için teşekkür ederiz...

Benzer Yazılar

Yapılan Yorumlar (5)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.